Zgodnie z ustawą o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ubezpieczeniowy fundusz kapitałowy to wydzielony fundusz aktywów stanowiący rezerwę tworzoną ze składek ubezpieczeniowych, inwestowany w sposób określony w umowie ubezpieczenia.

Najczęściej pojawiający się problem prawny związany z tzw. UFK dotyczy sytuacji gdy konsument postanawia umowę z towarzystwem ubezpieczeniowym rozwiązać lub też gdy towarzystwo samo rozwiązuje umowę na skutek braku opłacania składek.

Towarzystwa ubezpieczeniowe w umowach, które zawierają z konsumentami zastrzegają sobie prawo do potrącenia bardzo wysokiej opłaty likwidacyjnej, która jest tym wyższa im krótszy czas upłynął od chwili zawarcia umowy. Opłaty likwidacyjne czasami nazywane są także opłatami dystrybucyjnymi.

Efekt końcowy jest taki, że z kwoty umorzonych jednostek na dzień rozwiązania umowy konsument otrzymuje wypłatę w postaci symbolicznej kwoty po potrąceniu nawet do 99% opłaty dystrybucyjnej/likwidacyjnej przez towarzystwo ubezpieczeniowe.

Problem prawny, który rodzi się z takiego stanu rzeczy zazwyczaj kończy się w sądzie, gdzie znaczna większość spraw wygrywana jest przez konsumentów. Sądy wielokrotnie, bowiem wypowiadały się o abuzywności postanowień umownych określających wysokość potrącanej kwoty. Główne argumenty przemawiające na rzecz konsumentów dotyczą tego, że zastrzeżenia umowne z OWU prowadzą do rażącego zubożenia konsumenta względem zakładu ubezpieczeń, a także faktu przejęcia przez zakład większości wpłaconych środków przez konsumenta jako kary za wcześniejsze odstąpienie od umowy. Co więcej wskazuje się także na brak realnego związku pomiędzy potrącaną kwotą, a faktycznymi kosztami związanymi z obsłużeniem umowy dla zakładu ubezpieczeń.

Także Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wielokrotnie uznawał wspominane zapisy za klauzule niedozwolone w odniesieniu do różnych podmiotów je stosujących.

Z drugiej strony towarzystwa ubezpieczeniowe bronią się m.in. tym, że opłata za wykup jest świadczeniem głównym, a więc nie może być rozpatrywana pod kątem abuzywności z uwagi na zapis art. 385 § 1 kodeksu cywilnego. Argument ten jest jednak rzadko podzielany przez sądy, które często bez prowadzenia szerokiego postępowania dowodowego zasądzają kwoty roszczeń dla powodów.

Dochodzenie zapłaty od zakładów ubezpieczeń w związku z ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi jest coraz powszechniejsze wśród konsumentów, a roszczenia często łączone są w tzw. pozwy zbiorowe.

Nota: Niniejszy wpis nie stanowi porady prawnej i jest jedynie ogólną informacją dotyczącą omawianej tematyki. Wszelkie decyzje związane z jakimkolwiek postępowaniem sądowym powinny zostać skonsultowane z profesjonalnym pełnomocnikiem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *